Opa van Starrenburg
GODS WEG ???
Met een buurjongen op stap gegaan
waarheen, dat komt er niet op aan.
Nooit had ik vermoed, nergens ooit gelezen
dat DIT weleens "GODS WEG" zou kunnen wezen.
Toch heeft God TOEN al een vlammetje ontstoken
en heb ik DAAR een meisje aangesproken.
Heel schoorvoetend liepen wij saam
en vroegen wij naar elkanders naam.
Ik heet "van BOVEN", sprak zij tot mij;
dat weet ik vast, dacht ik toen BLIJ.
En langzaamaan bleek meer en meer;
DIT WAS EEN GESCHENK VAN BOVEN, VAN DE HEER.
Al spoedig is bij mij de zekerheid gerezen
dat zij ongetwijfeld een "KIND VAN GOD" zou moeten wezen.
Ik zelf was lang zover nog niet,
dat lag nog heel ver in het verschiet.
Zij heeft jarenlang voor mij gebeden
dat ook ik "GODS WEG" zou mogen betreden.
Dat gebed ging God verhoren.
Ik heb toen mijzelf "IN HEM" verloren.
Tientallen jaren leven wij samen in de "VREUGDE DES HEREN",
wij zouden niets beters kunnen begeren.
Langs hoogten en diepten, door lief en leed
maakte God een plaats voor ons gereed.
Nu zijn wij op hoge leeftijd gekomen
en worden straks in het Vaderhuis
met de vele woningen opgenomen.
Dank Heer, voor dit GODDELIJK GESCHENK,
waaraan ik alle dagen denk.
W.J.v.S.
Het gebeurde in 1912
Om precies te zijn, 22 mei.