Opa van Starrenburg

image

Afscheid

Als eens mijn wankele levensschip
uiteen stoot op de laatste klip:
de dood, die grijnzend op mij wacht -
neem dan deze wens in acht:

Gaat gij mijn begrafenis verzorgen
en moet mijn aardse stof geborgen,
doe het in eenvoud, met auto's hoor,
opdat geen hoefgetrap 't symbool der rust verstoor.

Verzoek "geen bloemen" in dit geval.
Daarvan zie ik toch niemendal.

Laat niet de "plechtigheid" verhogen
door toespraken, waarin vaak wordt gelogen.

Een "treffende" rouwdienst voor wie achter bleven,
hen wijzende op het eeuwige leven.
Dit heeft slechts waarde. Dit zou 'k graag willen.
Het kon ook mij vaak hemelwaarts tillen.

Laat niemand mij roemen bij mijn stoffelijke rest.
Ik had Jezus lief, maar... kende mijzelf zo best.
Dit deed ik en dat, ja alles voor de "Kerk".
De geest was gewillig, het vlees was niet sterk.

Maar is straks de strijd hier op aarde gedaan,
dan mag ik toch naar het Vaderhuis gaan.
Ween niet om mij, al doet scheiden zeer.
Wij zien elkander straks weer bij de Heer.

En was ik vaak lastig, ik zag het niet altijd in.
Vergeef al mijn misdaan, mijn dierbaar gezin.

Hij, Die alles ons gaf, is ook Hij, Die het nam.
Wij zijn toch verlost door het bloed van het Lam.
God is genadig. Hij verhoort onze beden.
Wij mogen straks samen in de Bruiloftzaal treden.

w.g.    Pa Star

14 februari 1986

Meer gedichten