Huwelijk pa en ma
In de oorlogsjaren
vol spanning en vol vreezen,
is menigmaal bij ons
de vraag gerezen:
Wat moet er worden
van 't jonge geslacht;
Het leek of elk jongmensch
zou worden omgebracht.
De één werd gegrepen,
de ander gedood,
velen ontvluchtten
door veld en door sloot.
Om te ontkomen aan practijken,
die de moffen gebruiken,
was menigeen verplicht
om onder te duiken.
Zoo is het destijds ook met Wim gegaan.
Hij vond zijn toevlucht bij ons op de Laan.
Wij moesten een stuk uit de keukenvloer zagen,
Waaronder dien nacht vier onderduikers lagen.
Zij waren hierover zeer opgetogen,
wij verzorgden hen naar ons vermogen.
Des avonds tezamen aan tafel gezeten
werd behoorlijk door allen gegeten.
Na het eten, ja 't is niet gelogen
ging Wim in de keuken de vaten afdrogen.
Zijn collega's vonden hem een reuze vent,
maar droomden nog niet van een engagement.
Ook Nel had nog nimmer aan zoiets willen denken,
en meende hieraan geen aandacht te schenken.
Doch Wim heeft er anders over gedacht
en heeft slechts enkele dagen gewacht.
Toen werd aan Nel de vraag gericht,
aangemoedigd door schemerlicht,
de vraag die zij niet beantwoorden kon.
Vond het beter, dat zij zich een tijdje bezon.
Den volgenden dag, niet onder de grond,
Waar hij natuurlijk hiervoor geen gelegenheid vond.
Nel was hem voor, zij had erover gedacht.
Vroeg hem apart, wie had dat verwacht.
Het was slechts om boven kazen te keeren,
zo wilde zij tenminste beweren.
Doch bleven zij daarvoor veel te lang samen,
het was twee uur later, dat zij naar beneden kwamen.
Beiden met een vuurrood hoofd,
Zij hadden elkander trouw beloofd.
31 oktober 1945
W.C.J. van Starrenburg
Laan van Meerdervoort 833, 's Gravenhage
vol spanning en vol vreezen,
is menigmaal bij ons
de vraag gerezen:
Wat moet er worden
van 't jonge geslacht;
Het leek of elk jongmensch
zou worden omgebracht.
De één werd gegrepen,
de ander gedood,
velen ontvluchtten
door veld en door sloot.
Om te ontkomen aan practijken,
die de moffen gebruiken,
was menigeen verplicht
om onder te duiken.
Zoo is het destijds ook met Wim gegaan.
Hij vond zijn toevlucht bij ons op de Laan.
Wij moesten een stuk uit de keukenvloer zagen,
Waaronder dien nacht vier onderduikers lagen.
Zij waren hierover zeer opgetogen,
wij verzorgden hen naar ons vermogen.
Des avonds tezamen aan tafel gezeten
werd behoorlijk door allen gegeten.
Na het eten, ja 't is niet gelogen
ging Wim in de keuken de vaten afdrogen.
Zijn collega's vonden hem een reuze vent,
maar droomden nog niet van een engagement.
Ook Nel had nog nimmer aan zoiets willen denken,
en meende hieraan geen aandacht te schenken.
Doch Wim heeft er anders over gedacht
en heeft slechts enkele dagen gewacht.
Toen werd aan Nel de vraag gericht,
aangemoedigd door schemerlicht,
de vraag die zij niet beantwoorden kon.
Vond het beter, dat zij zich een tijdje bezon.
Den volgenden dag, niet onder de grond,
Waar hij natuurlijk hiervoor geen gelegenheid vond.
Nel was hem voor, zij had erover gedacht.
Vroeg hem apart, wie had dat verwacht.
Het was slechts om boven kazen te keeren,
zo wilde zij tenminste beweren.
Doch bleven zij daarvoor veel te lang samen,
het was twee uur later, dat zij naar beneden kwamen.
Beiden met een vuurrood hoofd,
Zij hadden elkander trouw beloofd.
31 oktober 1945
W.C.J. van Starrenburg
Laan van Meerdervoort 833, 's Gravenhage