De aap en de meermin

Bij toeval troffen zij elkaar
aan de oever van haar meer
zij lag te zonnen in het zand
hij struinde door de kruinen want
het was zulk lekker weer

Zij zag hem uit haar hoeken staan
en was meteen verloren
zo hij daar stond, een echte heer
die miste zij nou in haar meer
ze strekte zich naar voren

Hij was zich van geen kwaad bewust
maar keek toen naar haar kant
daar lag zij, op haar zij gedraaid
zo blond en blauw en opgefraaid
zag hij ze nooit aan land

Hij deed een stap naar voren
zij zwaaide met haar vin
zijn borst leek wel een wonder
zij deed er niet voor onder
de aap en de meermin

Toch is het niets geworden
zij zijn huns weegs gegaan
want hoe mooi een meermin ook is
ze smaakte toch te veel naar vis
in plaats van naar banaan



februari 2008



sluiten