Vandaag zijn wij hier om aan Owen te denken
wij planten een boom met zijn naam
Zijn komst in de nacht was om nooit te vergeten
hij had nog drie maanden te gaan
Hij paste precies in de hand van zijn vader
die hield hem dicht tegen zich aan
Zijn moeder streelde zacht zijn voetjes, zijn beentjes
Stil wachtend tot hij heen zou gaan
Geen dag gaat voorbij dat zij niet aan hem denken
Zijn opgroeien blijft nu een droom
De draad van het leven oppakken was moeilijk
Zo leeg zonder Owen hun zoon
Wij planten een boom als symbool voor zijn leven
Groei krachtig met bloesem en blad
Wees rustplaats voor bijen en vlinders, zijn ouders
Wat blijft is dat hij er eens was.