Hallo meisje dat ik was

Hallo meisje dat ik was,
jij zit onzichtbaar in mijn tas,
soms tik je even op mijn schouder,
en al ben 'k nu jaren ouder,
van schrik duikel ik
- ach waarom toch - terug in de tijd,
verlegenheid,
word ik dan nooit echt ouder?

Hallo meisje dat ik was,
laat schaamte achter in mijn tas.
Te lang gehoorzaam aan 't verleden,
doet mij blozen in het heden.
En je vraagt waarom je echt niet werd bemind,
als klein kind,
daarvoor was heus geen reden.

Dag meisje van heel lang gelee,
jij reist nog altijd met mij mee.
Blijf voortaan zitten op mijn schouder,
Dan raak je met mij vertrouwder.
'k Zag jou laatst zo blij huppelen,
- het was in een droom -
zo gewoon.

Wil Siekmann over zichzelf